adventurerace

Blog 23 t/m 27 augustus: CZAR adventurerace

Czar 2023: we hebben een doel!

Vorig jaar stelden we ons een doel met Jelle, Metske, Bert en Grietje full course adventure race in Tsjechië. Last minute moest Bert met pijn in zijn hart afzeggen vanwege erg hardnekkige enkel blessure. En wat doe je dan? Wat was ik blij dat ik last minute Piet Mulder van de tille bereid vond om mee te gaan.

6.00 woensdag ochtend it giet oan!! In de auto naar Tsjechië door veel files kwamen we uiteindelijk pas om 18.00 uur op het kamp. Hierdoor hadden we 3 uur minder voor het voorbereiden van de route met de kaarten. Niet bij stil staan en door!! Piet en Jelle bogen zich vol overgave over de kaarten en metske en ik bereidden de fietsen, rugzakken en TA (transit area) bakken voor. Nog even kletsen met ander Nederlands team en warme maaltijd van organisatie lagen we rond 22.00 in bed: we waren er klaar voor!

9.30: een team foto waarbij we lachend nog zeggen “it giet oan!” Op naar ons doel de cut off op vrijdagnacht halen en full course eindigen. 10.00 De proloog was 5,5 km rennend en navigerend langs een kapelletje: ik blijf me erover verbazen hoeveel er daar van zijn in Tsjechië. En natuurlijk stond de cp (controle post) boven op de heuvel. Heerlijk is dat!

10.30 Na de proloog starten we met de fiets etappe van 59 km waarbij het eerste cp rots klimmen was. In twee lijnen waren we in no time boven en abseilend ging ook van een leien dak. En door zeiden we tegen elkaar.  Wat is het heet, ging voor vandaag wel op en wat een uitzichten want natuurlijk de cps weer bovenin. Na een geweldige afsteek keuze konden we een gaatje slaan. Het ging als het slietjaget! Beng, derailleur van Piet klapte stuk in de klim. Gelukkig waren we (de mannen) bij machte dit te herstellen, en door zeiden we. En half uur later kwamen we in bos waar we wederom afsteek wilden maken maar pakten een verkeerde afslag, nog 2 teams kwamen ons tegemoet toen we terug fietsen en na wat zoek werk vanaf laatste zekere moment zaten we weer op de route! En door! Omhoog ploegend op een steil off road stuk kwamen we weer op de weg. De lange steile stukken op de weg ondersteunde Piet mij met de trax sleep zodat we het tempo hoog hielden. Team werk 2.0. Binnen ons gestelde streef tijd arriveren we op TA 2. Na een snelle wissel verder, en door!!

17.30: starten we met de derde etappe een loop etappe van 32 km. Ook hier startten we voortvarend: omhoog stevig doorstappen en alles dalend dribbelen. Dit leverde ons veel op en toen moesten we op zoek naar een cave en leek het wel een fuik van teams wat bij elkaar kwam. Niet door af laten leiden zei Jelle! Eigen koers lopen en ja daar vonden we de knipper: en door, snel van andere kant naar beneden om weer op route te komen, dit was nog wel klauterwerkje btw. Op een stuk asfalt zochten we ons de blubber om een “pond outlet” die uiteindelijk wel een om verder lag.. hmmm de kaarten navigeerden niet erg makkelijk en accuraat door vele tekst over de paden. Kleine tegenslag maar door! Het verschil wordt hier nog niet gemaakt. Omdat er aan was gegeven dat er geen water zou zijn bij de wissel snel water, cola en appelsap gehaald in  kroegje. Rond 24 uur waren we bij de wissel voor de kano en na snelle wissel stapten we de kano in! Wow dit ging echt super we haalde ene na andere team in en wat geeft dat een boost!! Doordat het donker was en de schittering van de peddels was het wel erg vermoeiend maar niet verslappen jongens door peddelen, was motto! In 3,5 uur bereikten we de TA al!! We lagen weer op schema!!

04.00 na warme maaltijd te hebben gecombineerd met snel klaar maken van fietsen en droge kleding gingen we op pad voor etappe van 87 km inclusief 2 via ferrata’s. Bliksem na warme eten kwam Piet erachter dat je dus ook slapend kunt fietsen maar guarame blijkt wonder spul te zijn om even over dood moment te komen en als de zon dan op komt, genieten is dat, ergste slaap verdwijnt dan gewoon weer! Bij licht waren we bij de via ferrata 1 Om van de een naar de andere te komen kozen we voor prachtige single track, weer genieten dus. De 2e was echt prachtig maar zeker niet gemakkelijk was. Heel veel voordeel hadden we btw van onze survival achtergrond en kregen nog compliment zelfs dat we zo snel klimmen. Boost nummero 2. En Door! Natuurlijk mochten we eerst weer heel lang klimmen, maar men toen kwam er toch een prachtige afdaling!! Kilometers zoefden onder ons door. Net op steilheid dat je nog flink door kan trappen en om je heen zelfs kunt kijken. Bijzonder is dat eigenlijk elke etappe half uur te lang id om alleen maar leuk te zijn, dus mentaal spelletje hierdoor. Maar daar zagen we Samba ons TA 3: het wissel tempo lag weer hoog. En door! Racedirector zei nog cutt off wordt krap maar we gingen er voor.

14.00 trekking poeh die overgang voelt echt gek, beentjes moeten flink wennen, dus dan maar flink doorstappen ipv dribbelen. Even realiseer moment want wij nu nog in lus 2 en TA kwamen we 1 van de kanshebbers voor de winst tegen. Zij begonnen aan de laatste lus! Niets van aantrekken maar door! Het eerste deel was dwars door het bos waar metske de man met de hamer tegenkwam die zijn beenheffers deden ontploffen. Maar we gaan door! Paracetamol en ors erin dan maar. Hier alternatieve route gekozen weinig pad en hoogte gehouden slingerend over single track. Waar ik nog glijdertje maakte, maar ach bloed is goed. En omdat we waarschijnlijk nooit weer in loket komen hier even toeristisch rondje gedaan 😉 daarna volgde nog een erg lang stuk langs de rivier. En door zeiden we tegen elkaar, om tijd goed maken. Het kasteel op de foto bleek hokje te zijn. En om 17.30 arriveerden we op TA.

18.00 Kano yes we gaan het halen!! Even klein eureka momentje en weer een boost want kanoën dat kunnen we binnen deze tijd!!! Nu gewoon licht dus ook dat was heerlijk!! Natuurlijk moe maar vooral heel blij want want cutt off was om 24 uur bij volgende TA. Wel beetje jammer dat ze de dikke stenen in het water niet weg hadden gehaald 😉 hier klapten we nog al eens bij langs en Jelle en Metske zaten zelfs even vast.

21.00 TA 3 Volgens de filosofie van Jelle, onze meester, moet je niet in TA gaan slapen en niet bij licht. We gingen stukje op de route om bij een sporthal een uurtje onze ogen dicht te doen. Piet was master in het snel inslaap vallen en die reddingsdeken zijn echt ideaal om warm bij te blijven. Ik zelf sliep slecht want te veel adrenaline door halen van eerste doel. Daarna volgde een mtb route van 74 km vooral in het donker. Hier was ik aan het vechten tegen de slaap maar met hulp van guarame en zo nu en dan duwtje in de rug kwam ik hier luid op zingend doorheen. Omdat mijn fiets lamp aan was gegaan in vorige TA was mijn accu leeg dus moest ik door op headlight van Jelle. Weinig zicht maar we ploeteren door. Over een prachtige route in het bos over single Tracks die in donker wel iets lastiger zijn, en daarom iets minder efficiënt maar zeker niet minder mooi! We zagen nog bosbrand in de verte en hadden een (natuurlijk kort) gesprek met 4 plaatselijk jongers die midden in nacht bij onze cp op uitkijktoren stonden. Nog even een duw je fiets stuk verder kwam ook nog even om de regen om hoek dus door! Ook de anderen moesten vechten tegen de slaap dus we kozen voor een powernap van 15 min in boeren stal om nog net voordat het begin te regen een laatste stukje in het donker te overbruggen. Dit pakte perfect uit! De regen hield aan maar wij hadden iig droog kunnen slapen. Nog even dwars door de weilanden en klimmen tot laatste cp begonnen we aan laatste lange afdaling op weg naar TA3.

Na een warme maaltijd en een omkleed moment startten we rond 9.00 licht bepakt aan de laatste trekking. Het eerste deel dwars door het bos ging vliegend! Alles lukte, rennend naar beneden over prachtige paden en we vonden de cp’s snel. Toen mochten we het water over en waren even de weg kwijt. Deze vonden we gelukkig snel terug en door!! Op naar het laatste trekking stuk door het andere bos. De eerste cp weer bovenop een heuvel vonden we gelukkig vrij snel. Maar wat een wit war van paden in realiteit en een kaart waar allerlei onnodige informatie op stond geschreven waardoor het nog onduidelijker was. Shit waar zitten we. Kop omhoog en door. Iemand op mtb aangesproken om te vragen waar er op de kaart stonden, maar dat kon hij niet aangeven. Hij wist echter wel punt vlakbij ons volgend cp. We mochten hem dus even volgen. Poeh dit was nog even uitdaging want wij moesten rennen en hij op mtb. Bedankt meneer …

15.30: we stapten de kano al in met gevoel van victory we gaan het gewoon halen!! De rappits maximaal benutten en hier en daar flink wat stenen meepakkend nog even slalom parcourtje als obstakel: geweldig. Maar we gaan door!! De kano uit het water, kletsnat, koud dus in looppas bergje op naar finish

18.00 we mogen finishen onder luid gejuich van alle teams die hier al waren! Wat Erm beleving wat een emotie wat een geniet moment. En wat bleek we waren gewoon 5e geworden en uiteindelijk maar 6 teams die überhaupt full course waren geëindigd. Gevoel van blijdschap overwon elk ander gevoel. Hier moet op gedronken worden!!! En dan do… nee en dan eten 😉

adventure race

25 t/m 28 augustus: 55 uur in adventurerace bubbel

25 t/m 28 augustus: 55 uur in adventure race bubbel

It Sil heve 25 augustus mochten we dan toch echt los om 9 uur met de proloog van de cz adventure race. 55 uur racen met als doel full course eindigen.

Fris en fruitig gingen we van start met oriëntering van 7 km waarin stiekem nog best wel wat hoogtemeters zaten. Over het hek klimmend en gaan. We zitten op schema zeiden we nog tegen elkaar. Wisselen en door. Geleerd van vorige wedstrijd, dus tas stond al klaar en wisselden snel!

33 km kanoën over een rivier die wel iets meer water kon gebruiken, we zaten dus regelmatig vast aan de grond. Omkijkend begrepen we er niets van waar Grietinus en Willem waren, bleek hun peddel gebroken. Bij de stuw eruit en lang leve de ductape. De stroom volgend met leuke versnellingen, commando’s roepend van links, rots, rechts, recht voor ons blok, ondiep water, kwamen we nog steeds op schema aan in kyselka snel wisselen: schoenen, eten, rugzak en go!

Op naar de 45 km durende trek met 1690 hoogtemeters. (Die achteraf ietsje langer, lees 52 km was) We startten monter: omhoog wandelen, vlak en naar beneden hardlopen. De cps waren vanaf pad onder vaak goed te zien, namelijk boven op de berg. Nooit geweten dat Tsjechië zoveel kapelletjes, ruïnes etc heeft. Cadeau van op top zijn is wel het magnifieke uitzicht!! Nou van omlaag rennen kwam niet veel terecht na een kwart want bizar steil. Oja en wist je dat een elektroliet tablet prima werkt als je dizzy bent door zout gebrek? Prima in te nemen zonder water ondervond Grietje. En die Tsjechen zijn zo gek nog niet, naast dat bier drinken te allen tijde gebeurd, zit er Spa rood in de fonteintjes? Hierdoor waren wij genoodzaakt vocht aan te vullen met colaatje van cafeetje. De tijd tikte wel door dus de deadline van 03.00 uur halen werd steeds krapper en het werd donker. Met als gevolg dat we mochten rotsklimmen en abseilen in het donker, wat een geweldige ervaring!! Op naar laatste stuk van de trek die vlakker was en we werden getrakteerd op tomaatjes en water. Zingend sloten we de etappe na dik 12,5 uur af, ook in Tsjechië kennen ze nu Guus meeuwis en de hunekop. Beetje balen want nu dus eerste cut of. Mentale kracht test nummer 1 😉

Blaren verzorgend bij de mannen en toch maar even half uurtje slapen op de mtb voor short cutt van 50 km mtb om 6.30. De eerste cps gingen voortvaren want fietsen kunnen we :). Nieuwe doel 1 short course. (Achteraf bleken maar 12 teams dit überhaupt gehaald te hebben) Wederom stond natuurlijk elke cp boven op de berg op prachtige plekken. En toen kwam cp 32 of shit nee dit is andere!! In het donker in het bos is navigeren kut!! 1,5 uur omgedwaald, maar gelukkig daar was toch de juiste cp. Beetje confronterend dat een top team ons tegenkwam die al bezig was met volgende loop etappe. Mentale kracht test 2, wederom na cola terug naar ta1. Spirit moet terug, wat gaan we doen, Gaan 2e deadline niet halen. Gloeiende ..zooi. Dikke regenbui laatste 5 km dus bij ta 1 droge kleding en uur slaap voor de spirit. Grietje maakte de mannen wakker met de hunekop en warme maaltijd en met de kop ervoor dus op naar volgende etappe: 22 km trek en 17 kano.

15.30 startten we met beplakte blaren aan de volgende lange trek met dik 800 hoogtemeters. Hierin werd het “dribbeltje” goed uitgevoerd bij vlak en bergafwaarts terrein, Spirit terug 🙂 prachtige omgeving wederom dus positief gestemd. Tot laatste cp gingen we “as it slitjaged”. Onduidelijk punt met foute beslissing in donker bos resulteerde in het verkeerd lopen wat we gelukkig weer oppakten en vlakbij de cave kwamen. Pikkedonker en cave vinden gaan slecht samen dus bijna 2 uur zoeken om die klote grot te vinden, vecht spirit aanborend, want nu zullen we het knippen ook! Prachtig moment toen Grietinus riep “ja hier” en met zijn allen door de opening van nog geen meter in diagonaal. Naar de kano’s, dat wordt peddelen in het donker.

Grietje aangekleed met 10 lagen inclusief vuilzak en de mannen met regenjasje gingen we het water op. Grietinus lachte de gehele rit. Pure focus om dan iig nog een beetje de rotsblokken te zien met de headlights en op geluid afgaand om vallend water te ‘zien’. Bij slalom baan sloeg twijfel toe. Bij licht wellicht te doen maar nu bij donker geen optie. Boot voor ons was al om gegaan. Dan maar stukje via de kant. Dieren kwamen ons gezelschap houden: vis bij Willem in kano die gered moest worden en belaagd door mugjes die op licht af kwamen. Heel snel konden we nu door weinig zicht, en verblinding door reflector niet zie. Waar we waren, maar toen zagen we toch licht van kiselka voor ons op doemen. Onweer tijdens kano gelukkig nog op afstand dus snel naar TA.

Mentale kracht test nummer 3, want twijfel bij aantal: halen ta2 niet binnen de tijd, wat gaan we doen. Willem viel bijna om, dus met kleren en al in bed voor iets meer slaap, 2,5 uur. Bij wakker worden besluit om van fietsetsppe nog paar leuke cps te pakken, dus niet helemaal naar TA2. Om 6.30 op de fiets waarbij we kilometers achter elkaar mochten klimmen om uit eindelijk het Bike park te bereiken. Nog even regenbuitje meepakkend kwamen we hier aan. Weergoden waren ons nu positief gezind dus namen we rood ipv de voorgeschreven blauwe route 🙂 Ikea effect, positief etappe afsluitend, want dit was puur genieten: een gevorderde down Hill van bijna 10 km. En dan vooral afdalen naar de finish waar het eindspel, de champagne en het bier al klaar stonden.

Met een grote glimlach zaten we op het terrasje napratend en genietend. Wat was dit mooi, zwaar en voor herhaling vatbaar!! De sfeer met de andere teams was ook uitmuntend en tips werden gedeeld. Wat een gastvrijheid, wat een natuur, wat een race. En vol verbazing: we waren ook nog 11e, velen waren teamlid onderweg verloren of eerder gestopt. Maar wij als team binnen gekomen na 55 uur racen. Oja leuk detail winnende team heeft als enige full course gelopen in 54 uur, diep respect.