yoga en outdoor uitdagingen aangaan

Blog 14 tm 19 mei: yoga en outdoor – uitdagingen aangaan

Blog 14 tm 19 mei: yoga en outdoor - uitdagingen aangaan

Uitdagingen aangaan: Na 2 jaar wachten konden Paulien en haar moeder Marjo eindelijk bij ons komen. En de groep werd versterkt door de medesurvivalaar Lieke en de last minute kitesurfende Frans in zijn camper.

Het was een hete week dus het water werd vaak even gezocht bij de dammen van het dorp, het stuwmeer van Ardales of de “canjon” van Ronda.

Deze week starten we als vanouds iedere ochtend met yoga om daarna op pad te gaan voor een outdoor activiteit. De yoga les bij cueva del gato was echter ondanks de oneffenheden mooie afsluiting na het klimmen.

Het was de week van het differentiëren. Zo moest Frans enkele dagen in de middag nog werken en sloot dan daarna bijvoorbeeld trailrunnend bij het water aan.

Grenzen werden weer verlegd met zowel het hiken, het mtb’en, het springen van de dam en het rots klimmen. Soms werd het lichaam vervloekt en op andere momenten was men trots op zich zelf en de ander.

Cadeautjes gaf Marjo in de vorm van haar “massage”. En Lieke spande de kroon met haar “vakantiekusjes, die ze lachend in ontvangst nam.

Wat een enerverende week wederom! Te veel om op te noemen wederom 😉

#differentieren #daretochallengeyourself #vakantiekusje #yoga #camperlive #outdoor #hoogtevrees

Ook interesse in deze reis gekregen na het lezen van deze blog? Kijk dan voor meer informatie op: yoga en outdoor pagina

family time

Blog 6 tm 10 mei: family time

Blog 6 tm 10 mei: family time

Even keer heel iets anders: lang weekend geen gasten, maar family time: bezoek van “tante” Martje.

Genieten met een hoofdletter G!! Veel familie momenten met zijn vieren rondom het huis, bij speeltuintjes, op terrasjes en in de natuur. Spelletje spelen, kleuren, torens bouwen, naar het strand etc, dus even heel andere invulling van de dag.

Maar natuurlijk moest er ook gesport worden 😉 Dus lange hike gemaakt, want bloed kruipt waar het niet gaan kan 😉 Zit in de familie blijkbaar, want ook mijn zusje genoot van de lange, zware hike van dik 20 km met prachtige uitzichten.

Verder ging Mieke als gids voor richting het rotsklimmen waar Martje tot 35 meter omhoog klom en Mieke aan tante Martje liet zien dat zij ook al kan klimmen 🙂

Al met al een heerlijk, geslaagd familie weekend!! En afscheid nemen was nu helemaal een dingetje, maar het mogen houden Van puppie knuffel Gaus maakte het beetje goed.

hike trektocht spanje

blog 25 maart t/m 2 april: la combinación perfecta

la combinación perfecta

Wederom een “combinación perfecta”: yoga, hiking en enduro motoren blijken heel goed samen te gaan.

’s Ochtends startten we met een gezamenlijke yogales waarbij Ardan de dames vergezelde en die zich naar Yvonnes verbazing gewoon dubbel vouwde. Daarna gingen we samen ontbijten en dan ging ieder door naar zijn/haar eigen activiteit.

Stefanie ontpopte zich als een ervaren berggeit tijdens de lange hike richting het hoogste punt in onze omgeving. Na de bosgrens stak de wind erg op en begon het te miezeren. Want tja een berg doet wat hij wil. Een mede bergtrotseerder kwam ons tegemoet en verzekerde ons dat omkeren nu de beste optie was, dus zijn we na een laatste foto met zijn allen omgekeerd. Dit bleek inderdaad de juiste keuze, want het begon alleen maar harder te waaien. We waren blij dat we weer in het meer beboste gedeelte aankwamen om de tocht te vervolgen via een omweg via super mooie technische single tracks, langs de pinsapo bomen en vergezichten om de beoogde 23 km af te maken.

Ardan en Toon gingen elke dag met Bert op pad en reden vele vele km met steeds uitdagendere routes. Ennuh op een motor die met het vorderen der dagen steeds vaker gewoon op 2 wielen bleef staan. Want je snapt er niets van, soms staat er ineens een boom die er daarvoor toch echt niet stond om je motor even tegen te parkeren. En dat hek bij onze poort, tja daar kom je nog wel eens vast te zitten… “Geheel schoon” bleven de heren niet van de tochten, en elke dag kwamen ze met sterke verhalen terug, nagenietend met een biertje en wijntje voor de kachel of in het zonnetje.

Verder werd een blokje krachttraining door de dames en heren niet geschuwd, deden Margot en Grietje nog een trailrun waarbij ze even van het pad gingen en moest er tussen de activiteiten door soms nog even gewerkt worden. Oja en natuurlijk niet te vergeten er moest nog even een koud water zwemsessie gedaan worden op initiatief van Stefanie en het hout gehakt met oerkrachten van met name Yvonne. En dan de avonden… hmmmm Bert had toch wel erg veel geluk met het kaartspel volgens Margot en Stephanie, daar gingen ze iets op verzinnen.

Mieke maakte vele vrienden en was beetje verdrietig toen onze gasten weer huiswaarts gingen na een geslaagde week die naar eigen zeggen om herhaling vroeg.

Bedankt allen voor jullie positiviteit, inzet, doorzettingsvermogen en flexibiliteit tijdens de activiteiten en de gezelligheid en saamhorigheid in de vrije momenten. Wij kijken met een grote glimlach terug op deze vakantie!

 

Ook interesse in 1 van deze reizen kijk dan op: enduro en hiking/trailen

hike trektocht spanje
MTB trainingsweek

Blog; MTB trainingsweek met de KILIBIKERS 14 november

Nog 1 leuk klimmetje

Een MTB trainingsweek, want; “Trainen voor Ecuador waar we langs onze goede doelen gaan fietsen.” Dit was het doel van de kilibikers uit Belgie. Met uiteindelijk 16 man kwamen ze na een jaar uitstel aan bij Casa El lebrillo op 14 november.

De fietsen waren al eerder gebracht met transport dus eerste taak was het in elkaar zetten hiervan. Bert haalde ondertussen Jelle, Elise en jay uit Malaga, want zij kwamen ons deze week helpen. (En we hadden niet zonder ze gekund!) Terug in El Burgo koos iedereen zijn eigen huisje en slaapplek en werd de plaatselijke horeca goed gesponsord. We verzamelden bij Venta El Yoni, waar we de gehele week onze maaltijden zouden nuttigen. Insteek was dat Mari (eigenaresse) de maaltijden zou verzorgen , maar ziekte van haar vader zorgde voor kleine kink in kabel. Dus schouders eronder en met Jelle en Elise de maaltijden bereid. Met speciale dank aan; Glenn, Dieter, Remco en kornuiten die een avond de grill bedienden en een heerlijke pasta maakten.

De eerste fietsdag was een rondje via breder gravel pad van ons naar Serato en via omweg terug. In totaal mas y menos 40 km. De eerste schade was inmiddels al geïncasseerd door Glenn en Benoit bij een botsing op onze oprit. Benoit zijn sleutelbeen en Glenn zijn Achtervork waren voor rest der week uitgeschakeld. Op reserve fiets van ons en met pijnstillers werd de eerste rit gedaan. Respect mannen!! Poeh wat als kort eindje klonk, bleek toch al behoorlijk zwaar. Want die hoogtemeters die vielen voor aantal wel wat tegen. Maar toch vooral genietend van de prachtige omgeving kwamen we aan in serato. Na een korte koffie pauze mochten we weer een leuke klim doen en werden we begroet door een kleine kolom leger voertuigen die ons vriendelijk groetend voorbijreden. Inmiddels het veegsysteem machtig bereikten we de eerste top. Vanaf daar was de eerste mogelijkheid om technisch te “fietsen” achter bert aan. Naja fietsen… Even energie bijtanken en daar gingen we weer op naar laatste deel van trip. Waarbij we nu toch echt vooral gingen afdalen. Met klein groepje de technische single track gepakt en de rest over de weg terug naar El Burgo om neer te strijken op het terras voor welverdiend biertje. Nog lang na kletsend onder genot van warme maaltijd en wijntje sloten we de dag af met als vooruitzicht een lange ronde van ongeveer (volgens Nico maar) 60 km naar Ardales.

Met meer of minder energie begonnen we aan de rit naar Ardales. We starten met de inmiddels 3 bekende klimmetjes. En er volgenden vandaag nog vele vele leuke klimmetjes en meer en minder technische afdalingen. Doel was lunchen bij meer van Ardales nabij caminito del Rey. Grietje op kop en bert en Jelle wisselend i n de achterhoede.Prachtige vergezichten en alleen op de wereld idee. Aankomend in Ardales werd de hoop in de grond geboord, want er kwam nog 1 leuk klimmetje naar het meer van ardales. Frédéric vond Grietje inmiddels toch niet zo leuk meer 😉. Maar aangekomen bij lunchplek waar Glen, Elise, jay en Mieke ook waren, was de rit toch wel heel gaaf. Na de lunch terug naar huis en yup kortste weg is toch echt 30 km. Zingen was niet Grietje haar grootste kwaliteit volgens sommigen net als het afstand inschatten met haar “we zijn er bijna” Maar als team elkaar helpend, want we laten niemand achter, bereikten we “druppelend” na wederom vele leuke klimmetjes en 68 km op de teller net voor donker el Burgo.

De derde dag zijn we op avontuur gegaan. Single trackjes omhoog en omlaag, soms met de fiets aan de hand. Onderweg meer te weten komend over de historie van de omgeving siërra de las Nieves. Glen vandaag fluitend voorop. Qua afstand en keuze van paden veel gedifferentieerd om aan einde van de dag moe en voldaan dubbel en dwars te genieten van de grill van Remco.

Op de rustdag werd gecanyond , gerelaxed, geslapen en gedanst. Om dag 5 de laatste rit te maken richting het mooie Ronda. Het weer liet inmiddels toch zien dat het november is en de hele week fietsen eiste zijn tol. De rotsige afdalingen eisten hun slachtoffer en in de banden van geert namen de doornen van Tanzania wraak op deze niet stuk te krijgen kerel. Dan maar laatste stukje over de weg. In Ronda werden verschillende opties afgewogen en gekozen. S avonds nog dansje wagend met Wim aan de leiding, sloten we het fietssvontuur tevreden af.

De fietsen moesten nog “even” ingeladen worden en daar vertrok de clan op naar Marbella!

Heren bedankt en heel heel veel succes in Ecuador volgend jaar!!

Ook geïnspireerd geraakt; vraag dan vrijblijvend informatie op voor en op maat gemaakte reis of kijk dan bij onze MTB reizen Spanje